روش نصب ويندوز xp بصورت خودكار به طوري كه در حين نصب سوالي از كاربر نپرسد حتي شماره سريال ويندوز !

همانطوري كه ميدانيد هنگامي كه قصد نصب ويندوز را داشته باشيد (Clean Install) در حين نصب لازم است سوالاتي پيرامون نام كامپيوتر ، نوع رزولوشن ، كلمه عبور Admin ، شماره سريال ويندوز و ... را پاسخ دهيد. اين مساله باعث ميشود كه شما دقايقي طولاني را كنار سيستم باشيد تا نصب ويندوز به مراحل نهايي نزديك شود. اين مساله اگر لازم باشد روزانه تعدا زيادي ويندوز نصب نماييد بيشتر نمايان ميشود. با استفاده از ابزاري كه در سي دي ويندوز xp در فولدر support قرار داده شده ، آن هم در يك فايل Cab !!! براحتي نسبت به نصب خودكار ويندوز اقدام نماييد.

حال روش كار:

1- در سي دي ويندوز xp به مسير زير مراجعه نماييد :

Support\tools\

2- فايل deploy.cab را بر روي يكي از درايوهاي هارد كپي نماييد. سپس آنرا باز كرده (از طريق برنامه zip magic يا winzip يا در خود ويندوز xp اگر بر روي فايل كليك كنيد باز ميشود ) و فايل setupmgr.exe را از درون اين فايل cab كپي كرده و درون يك درايو از هارد كپي كنيد.
3- بر روي setupmgr.exe كليك كنيد. پنجره اي باز ميشود. آنرا next كنيد. سپس گزينه زير را انتخاب كرده و next كنيد :

Create a new answer file

4- مطمئن شويد كه گزينه windows unattended installation علامت زده شده باشد سپس next كنيد.
5- در اين صفحه نوع ويندوز خود را انتخاب نماييد در اينجا ويندوز xp پروفشيونال را انتخاب ميكنيم. سپس next ميكنيم.
6- گزينه Fully automated را علامت بزنيد و next كنيد.
7- در اينجا صفحه Distribution Folder نمايش داده ميشود. در اين صفحه به شما اجازه داده ميشود كه تعيين نماييد كه آيا ويزارد يك پوشه توزيعي را بر روي كامپيوترتان بسازد يا پوشه توزيعي را بر روي درايو شبكه اي كه شامل سورس فايلهاي ويندوز ميباشد ايجاد نمايد.

نكته ! ساخت يك پوشه توزيعي نه تنها به شما اجازه نصب ويندوز بدون استفاده از cd را ميدهد بلكه اجازه افزودن فايلهاي اضافي (همانند درايورهاي قطعات) براي انجام يك نصب سفارشي را ميدهد. اگر قصد انجام نصب خودكار را به دفعات زياد داريد و درايور يا پوشه مناسب را در اختيار داريد ميتوانيد از اين گزينه استفاده كنيد.

ما در اين آموزش گزينه زير را انتخاب كرده سپس next ميكنيم :

No, this answer file will be used to install from a CD

8- در اين صفحه گزينه مربوط به I Accept … را علامت زده و next ميكنيم.
9- حال شما صفحه اي را مشاهده ميكنيد كه با كمي دقت متوجه ميشويد گزينه هايي درون اين صفحه وجود دارند كه شما در حين نصب ويندوز با آن برخورد ميكنيد. شروع به تكميل گزينه ها به دلخواه خود كنيد.
10- بعد از اتمام كار گزينه finish را بفشاريد. در اين قسمت مسيري براي ذخيره تنظيماتي كه انجام داده ايد در قالب يك فايل پرسيده ميشود. شما ميبايستي نام فايل را كه به صورت UNATTEND.TXT انتخاب شده به WINNT.SIF تغيير دهيد و يك نسخه بر روي يك فلاپي ذخيره نماييد.
11- از منوي FILE گزينه EXIT را انتخاب نماييد.
12- اكنون شما فايل اصلي را ساخته ايد. فايل براي انجام عمليات نصب آماده ميباشد اما ممكن است قبل از شروع عمليات مايل باشيد كه نگاهي به محتويات فايل بيندازيد. (ممكن است بخواهيد پارامترهاي اضافه تري را نيز به فايل بيفزاييد. در صورت امكان با بخش HELP برنامه SETUP MANAGER مشورتهاي لازم را انجام دهيد.) براي اين كار فايل ساخته شده را در برنامه NOTEPAD باز نماييد. شما ميتوانيد خطوط ديگري را نيز برحسب نياز براي فعاليتهاي ديگر مثل تعيين پارتيشن نصب ديسك سخت يا تبديل سيستم فايل به NTFS معين نماييد. جزئيات مربوط به چگونگي انجام اين كارها را ميتوانيد در داخل فايلهاي كمكي موجود در داخل Deploy.CAB مشاهده نماييد. اگر در داخل فايل هرگونه تغييري را اعمال كرديد ، فايل را ذخيره كرده و آنرا ببنديد
13- فايل را بر روي فلاپي ديسك كپي نمايد. سپس كامپيوتر را از طريق سي دي راه اندازي كرده و فلاپي را در داخل درايو فلاپي قرار دهيد. ويندوز به صورت خودكار تنظيمات معين شده را مورد استفاده قرار ميدهد.

اصطلاح فضاى رايانه‌اى (Cyberspace) براى اولين بار در سال 1982 در يك داستان علمى ـ تخيلى بكار برده شد. ما در گفتارمان از فضاى رايانه‌اى، بعنوان يك مكان فيزيكى ياد مى‌كنيم اما در واقع‌ اينطور نيست. فضاى رايانه‌اى اگر چه اصطلاحى نسبتاً جديد است اما مفهوم آن جديد نيست و پيدايش‌ اين مفهوم، همزمان با اختراع تلفن توسط الكساندر گراهام‌بل در سال 1876 بوده است. در حقيقت مى‌توان گفت كه اولين “جرايم رايانه‌اي” در سال 1878 ارتكاب يافتند.
شركت بل تعداد زيادى پسر نوجوان را كه قبلاً در اداره تلگراف بعنوان تلگراف رسان كار مى‌كردند، براى متصل كردن تماس‌هاى تلفنى و ارائه اطلاعات به مشتركان سرويس تلفن استخدام كرد. اما همانطور كه بروس استرلينگ (Bruce Sterling) در كتاب خود با نام “مقابله با هكرها” (The Hacker Crackdown) اشاره كرده است، ‌اين شركت بزودى با مشكلاتى از سوى كاركنان جوان خود مواجه شد:

“ ‌اين بچه‌ها با مشتريان، بى‌ادبانه و با گستاخى برخورد مى‌كردند، سر به سر آنها مى‌گذاشتند و معمولاً آن‌ها را مسخره مى‌كردند. بدتر از همه آنكه از حقه‌هايى هوشمندانه در صفحه سوئيچ‌هاى اتصال استفاده مى‌كردند و به ‌اين وسيله تماس‌ها را قطع مى‌كردند و كارهايى از ‌اين قبيل انجام مى‌دادند. توانايى، مهارت فنى و ناشناس بودن‌ اين پسران در انجام ‌اين شيطنت‌ها، مجموعه عواملى را تشكيل مى‌داد كه باعث بروز مزاحمت‌ها و مشكلات مى‌شد.”
شركت بل در نهايت تصميم گرفت كه خود را از شر ‌اين بچه‌ها خلاص كند و تصميم به استخدام خانم‌هاى جوان و محترم گرفت و نتيجه آن شد كه بروز چنين رفتارهاى ناپسندى تقريباً از ميان رفت.

همانند فضاى رايانه‌اى كه سابقه آن از آنچه اكثر مردم مى‌پندارند بسيار بيشتر است، ‌ايده ‌اينترنت نيز كه بسيارى از ما تنها طى چند سال اخير با آن آشنا شده‌ايم ـ بسيار قديمى ‌است.‌ ايده‌ اينترنت در اوايل دهه 1960 و در زمانى شكل گرفت كه تشكيلات نظامى ‌ايالات متحده و شركت راند (RAND Corporation) تصميم گرفتند از رايانه‌ها براى حصول اطمينان از امكان برقرارى ارتباطات پيوسته در صورت تهاجم هسته‌اى استفاده كنند. سيستمى‌كه تنها داراى يك رايانه مركزى باشد در مقابل صدمات وارده بسيار آسيب پذير خواهد بود. آنچه ما امروزه از آن با عنوان “‌اينترنت” ياد مى‌كنيم، سيستمى‌ از رايانه‌هاى مرتبط با هم است به نحوى كه‌ اين رايانه‌ها از تعداد بسيار زيادى خط تلفن براى برقرارى ارتباط با يكديگر استفاده مى‌كنند و به ‌اين ترتيب اطمينان حاصل مى‌شود كه در صورت عدم توانايى يك مسير براى ارسال اطلاعات، مسير ديگرى قابل دسترسى خواهد بود.

آنها رايانه‌ها را به صورت شبكه‌اى به هم متصل كردند و‌اين كار باعث شد كه انجام محاسبات و اجراى برنامه‌ها با سرعت بسيار بيشترى انجام شود زيرا اپراتورهاى رايانه‌ها مجبور نبودند كه اطلاعات را به صورت نوارهاى مغناطيسى يا كارتهاى پانچ ارسال كنند. بجاى ارسال اطلاعات به ‌اين شكل، ‌امكان ارسال اطلاعات به صورت الكترونيكى از طريق سيم‌هاى تلفن در يك لحظه بوجود آمد.

اين پيش‌نمونه ‌اينترنت در سال 1969 با عنوان آرپانت (شبكه آژانس پروژه‌هاى تحقيقاتى پيشرفته) ‌ايجاد شد و به وسيله وزارت دفاع به اجرا درآمد. براى اهداف دفاعى بجاى تنها يك مسير، مسيرهاى زيادى وجود داشت كه اطلاعات از طريق آنها در شبكه جابجا مى‌شد. آپارنت در اصل به وزارت دفاع و چندين دانشگاه (دانشگاه كاليفرنيا در لس‌آنجلس، موسسه تحقيقاتى استنفورد، دانشگاه كاليفرنيا در سانتا باربارا و دانشگاه يوتا) متصل شده بود. اما در سال 1971، آرپانت گسترش يافت و دانشگاه‌ها و آژانس‌هاى دولتى بيشترى را در برگرفت كه دانشگاه‌ هاروارد، موسسه صنعتى ماساچست (MIT) و سازمان ملى هوانوردى و فضايى (NASA) را شامل مى‌شد.

پس از آن، موضوع جالب توجهى رخ داد. بجاى مبادله خدمات محاسباتى، كاربران شبكه شروع به رد و بدل كردن يادداشت‌ها و نامه‌هاى الكترونيك و “صحبت كردن” با يكديگر در قالب گروه‌هاى خبرى و مباحثه‌اى كردند. از سال 1973، كشورهاى ديگر و به تبع آن تمام شبكه‌هاى ديگر به آرپانت متصل شدند.

اين شبكه‌هاى رايانه‌اى با آرپانت سازگار بودند زيرا از يك زبان ارتباطى جهان استفاده مى‌كردند كه به آن پروتكل كنترل شبكه (NCP) گفته مى‌شد ( امروزه ‌اين زبان را معمولاً با عنوان پروتكل كنترل ارسال، كنترل‌اينترنت (TCP/IP)مى‌شناسند. ممكن است متوجه شده باشيد كه گاهى هنگام جستجو در ‌اينترنت، رايانه شما خواستار يك “آدرس IP” مى‌باشد). همزمان با توسعه پروتكل‌هاى شبكه، استفاده از اسامى‌حوزه‌ها (Domains) نيز آغاز شد. براى مثال، بجاى تلاش براى يافتن شماره سرور 204.50.77.34 شما مى‌توانيد با آدرس “explora .com” جستجو كنيد و‌ اين عبارت شما را به همان آدرس عددى هدايت مى‌كند.

تا قبل از سال 1986، تنها كسانى كه به نوعى با شركت‌هاى بزرگ رايانه‌اى مانند IBMيا ديجيتال الكترونيكس در ارتباط بودند، امكان دسترسى به ‌اينترنت داشتند اما پس از ‌اين سال با كاهش قيمت رايانه‌هاى شخصى و افزايش سرعت آن‌ها، امكان دسترسى به ‌اينترنت براى افراد معمولى نيز فراهم شد. حال‌ اين سئوال پيش ميآايد كه در سال 1986 چه اتفاقى افتاد؟ درآن سال، شبكه ملى زيربناى علمى‌ (NSFNET) تبديل به “ستون فقرات” ‌اينترنت شد. سرعت فزآينده ‌اينترنت در ارسال داده‌ها به معنى آن بود كه‌ اينترنت مى‌تواند داده‌هاى بيشترى را جابجا كند. مطابق با صفحات وب چند رسانه‌اى اكسپلورا (EXPLORA) در سال 1989، آرپا، مديريت آرپانت را متوقف كرد زيرا آرپانت بر اثر مجتمع شدن با شبكه‌هاى ديگر، تبديل به‌اينترنت شده بود. شبكه جهان‌گستر (World Wide Web) كه همه ما هر روز مطالبى درباره آن مى‌شنويم، از سوئد نشات گرفت.

متصل كردن رايانه‌هاى بيشمار در سراسر دنيا به يكديگر منجر به پيشرفت‌هاى حيرت آورى در زمينه‌هاى آموزشى، فناورى و اقتصادى شده است. نامه‌هاى الكترونيك يا‌ ايميل، به ما امكان مى‌دهد كه ظرف چند ثانيه با ديگران ارتباط برقرار كنيم. “اتاق‌هاى گپ” و “گپ‌هاى مبتنى بر‌اينترنت” (IRC) به ما امكان مى‌دهد كه به وسيله صفحه كليد، بطور همزمان با افراد متعددى در سراسر دنيا ارتباط برقرار كنيم. ‌اينترنت بخودى خود گستره‌اى از اطلاعات بسيار متنوع است و بهانه پيدا نكردن يك مفهوم در دائره المعارف را از دانش آموزان آاينده سلب مى‌كند اما در عين حال شبكه جهان‌گستر باعث شده است كه انواع حيرت انگيزى از جرايم (رفتارهاى كيفرى) پديد آيد.

در فوريه سال 1995، پس از چندين سال پيگرد، كوين ميتنيك (Kevin Mitnick) به جرم كلاهبردارى رايانه‌اى دستگير و متهم شد. بازداشت او، به خبرسازترين رويداد دنياى رايانه تبديل شد. ‌اين حادثه دست كم در سه كتاب ثبت شد ـ يكى از‌اين سه كتاب نوشته كسى است كه ميتنيك را بازداشت كرد ـ و بدون ترديد منجر به ساخت فيلم‌ها و آثار ديگرى در‌ اينباره شد. اما ميتنيك دقيقاً چه كرده بود كه باعث شد توجه تمام رسانه‌ها به او جلب شود؟ او به سيستم‌هاى رايانه‌اى متعددى دسترسى غيرقانونى پيدا كرده بود، برنامه‌هاى رايانه‌اى را به سرقت مى‌برد و براى انجام‌ اين كار از سرويس‌هاى تلفن راه دور استفاده مى‌كرد. حال‌ اين سئوال مطرح مى‌شود كه يكنفر چگونه مى‌تواند در دستكارى سيستم‌هاى رايانه‌اى و ديگر فناورى‌ها، تا‌ اين حد مهارت پيدا كند؟ ميتنيك بدليل جرايمى‌كه مرتكب شده بود توسط مقامات فدرال تحت تعقيب قرار گرفت.

اين تعقيب ناموفق دو سال بطول انجاميد تا آنكه در كريسمس سال 1994، ميتنيك كوشيد كه به درون فايل‌هاى رايانه‌اى يك فيزيكدان و متخصص امنيت رايانه به نام تسوتومو شيمومورا (Tsutomu Shimomura) در كاليفرنيا رخنه كند. پس از حدود شش هفته رديابى، شيمومورا، ميتنيك را در كاليفرنياى شمالى پيدا كرد.

ميتنيك به هزاران شماره كارت اعتبارى و اطلاعات مهم ديگر دسترسى پيدا كرده بود و امكان يافته بود كه از‌ اين اطلاعات براى سرقت صدها و هزاران دلار ـ اگر نگوئيم ميليون‌ها دلار ـ استفاده كند. اما او‌ اين كار را نكرد. ميتنيك حتى اظهار كرد كه به رايانه‌هاى وزارت دفاع نيز رخنه كرده است. او مى‌توانست‌ اين اطلاعات را نابود كند يا باعث يك بحران نظامى‌ جهانى شود. اما ‌اين كار را نكرد. او مى‌توانست به اطلاعات حساس رايانه‌هايى دسترسى پيدا كند كه مجاز به ديدن آنها نبود. مانند بيشتر هكرهاى رايانه، ميتنيك در سيستم‌هايى كه به آنها رخنه كرده بود " گشت مى‌زد" و سپس آنجا را ترك مى‌كرد.

اگر چه بسيارى از دوستان و نزديكان ميتنيك در اواخر دهه 1970 و اوايل دهه 1980 ـ گروهى با نام تبهكاران روسكو (Roscoe Gangs) ـ اعتراف كرده بودند كه او تمايل زيادى به مختل كردن سرويس تلفن افرادى داشت كه به او صدمه زده بودند يا به او توهين كرده بودند. اما ‌اين اظهارات به عنوان بخشى از سابقه كيفرى او محسوب نشد.

ميتنيك در سن 17 سالگى به جرم سرقت كتاب‌هاى راهنماى قطعات الكترونيك از فروشگاه پسفيك بل (Pacific Bell)به مدت شش ماه محكوم به حبس و مجازات تعليقى شد و در سال 1987 به دليل سرقت نرم افزار از طريق يك خط تلفن به سى و شش ماه حبس تعليقى محكوم شد. برخى از روزنامه‌نگاران و مقامات مسئول، ميتنيك را به عنوان تهديدى براى امنيت هر خانواده آمريكايى معرفى كرده بودند اما نويسندگان بسيارى از گروه‌هاى مختلف با ‌اين عقيده موافق نبودند. در واقع بيشتر هكرها به اندازه‌‌اى كه در رسانه‌ها منعكس مى‌شود، تهديد كننده نيستند.

هكرها در يك مورد مهم با كركرها تفاوت دارند. كارهايى كه آن‌ها انجام مى‌دهند معمولاً از روى بدخواهى نيست. انگيزه بيشتر هكرها براى‌ اين كار، تمايل شديد به يادگيرى نحوه كار سيستم رايانه، يافتن راهى براى ورود مخفيانه به آن‌ها و پيدا كردن سوراخ‌هاى امنيتى ‌اين سيستم‌ها است. هيجان خواندن اطلاعاتى كه مى‌دانند اجازه ديدن آنها را ندارند يا انجام كارى كه مى‌دانند قانونى نيست به لذت دست زدن به چنين تجاربى توسط هكرها به عنوان سرگرمى‌ مى‌افزايد. مانند هر سرگرمى ‌ديگر، هك كردن مى‌تواند تبديل به يك عادت شود. بسيارى از هكرها، ساعاتى طولانى را پشت رايانه خود مى‌گذرانند در حاليكه داراى همسر و خانواده مى‌باشند و مى‌كوشند كه شغل خود را از دست ندهند. كوين ميتنيك هنگامى‌كه احساس كرد همسرش در كار هك كردن او دخالت مى‌كند تصميم به جدا شدن از او گرفت.

در دهه 1970 واژه هكر به شخصى اطلاق مى‌شد كه در برنامه نويسى بسيار ماهر و باهوش باشد. بعدها در دهه 1980‌ اين واژه به معنى شخصى بود كه در “نفوذ” به سيستم‌هاى جديد به صورت ناشناس تبحر داشته باشد. امروزه بيشتر با هدف ترساندن هكرها، رسانه‌ها و مقامات مسئول مانند آژانس‌هاى دولتى و ادارات پليس، ‌اين واژه را به هر شخصى كه مرتكب يك جرم مرتبط با فناورى شود، اطلاق مى‌كنند. ‌اين درست است كه هكرهاى كنجكاو، مى‌توانند سهواً باعث زيان‌هاى قابل توجهى شوند اما جستجو براى يافتن اطلاعات و آموزش ـ نه انتقام گيرى يا صدمه زدن به ديگران ـ عاملى است كه باعث مى‌شود اكثر هكرها سرگرمى ‌خود را به نحوى بيرحمانه دنبال كنند.

از سوى ديگر كركرها، هكرهايى بدخواه هستند. آنها به سيستم‌ها رخنه مى‌كنند تا خرابكارى كنند، ويروس‌ها و كرم‌هاى رايانه‌اى را منتشر كنند، فايل‌ها را پاك كنند يا بعضى انواع ديگر ويرانى را ببار آورند. اختلاس، كلاهبردارى يا جاسوسى صنعتى (سرقت اطلاعات محرمانه يك شركت) تنها بخش كوچكى از اهداف احتمالى كركرها مى‌باشد. جاسوسى رايانه‌اى همانطور كه بين شركت‌ها وجود دارد، ميان كشورها نيز در جريان است بنابراين امنيت ملى ما را با مخاطره مواجه مى‌كند. تروريسم رايانه‌اى، توسعه رايانه‌اى دهشتناك ديگرى است كه شايد امنيت ميليون‌ها انسان را در سراسر دنيا تهديد كند. هيچ بحثى در‌اين نيست كه آنچه كركرها انجام مى‌دهند همانقدر كه غير قانونى است، مخاطره آميز نيز مى‌باشد.

شكل ديگرى از جرايم رايانه‌اى را “فريك‌هاى تلفن” مرتكب مى‌شوند. فريك‌ها بجاى دسترسى به سيستم‌هاى رايانه‌اى، از طريق خطوط تلفن در دنياى رايانه گشت مى‌زنند. فريك‌ها از ميان اولين هكرها در دهه 1970 پديد آمدند. يكى از حوادثى كه بوسيله فريك‌ها بوجود آمده بود و در مجله دنياى رايانه در شماره 24 فوريه سال 1997 توسط شارون ماكليس (Sharon Machlis)گزارش شد، مربوط به اداره پليس شهر نيويورك (NYPD) مى‌شد. فريك‌ها به سيستم تلفن‌ اين اداره نفوذ كرده بودند و متن ضبط شده‌اى را كه به تماس‌گيرندگان خوشامد مى‌گفت تغيير داده بودند.

در متن ضبط شده جديد گفته مى‌شد كه افسران پليس مشغول خوردن نان شيرينى و نوشيدن قهوه هستند و فرصت جواب دادن به تلفن‌ها را ندارند. ‌اين پيام به تماس‌گيرندگان توصيه مى‌كرد كه در موارد اورژانس با شماره 119 تماس بگيرند.

هكرها و فريك‌هاى ديگر به سيستم‌هاى پست صوتى شركت‌هايى نفوذ كردند كه خدمات معاف از ماليات به مشتريان خود ارائه مى‌كردند. آن‌ها صندوق‌هاى پست صوتى خود را بر روى خط يك شركت‌ ايجاد كردند سپس اطلاعات را از طريق‌ اينترنت ارسال مى‌كردند و با هزينه ‌اين شركت خدمات پست صوتى و تلفن راه دور رايگان در اختيار ديگران قرار مى‌دادند.

سه فريك در كاليفرنيا برنامه خطوط تلفن سه‌ ايستگاه راديويى مختلف را براى جلوگيرى از برقرارى هرگونه تماس با آن‌ها تغيير دادند تا فقط خودشان بتوانند هنگام پخش زنده يك مسابقه راديويى با‌ اين ايستگاه‌ها تماس برقرار كنند. ‌اين مردان در نهايت به اتهام كلاهبردارى رايانه‌اى، گناهكار شناخته شدند. آن‌ها به ‌اين وسيله برنده بيش از 20.000 دلار پول نقد، دو اتومبيل پورشه و دو سفر تفريحى به جزاير ‌هاوايى شده بودند.

تهديد هكرها، كركرها و فريك‌ها تا چه حد جدى است؟ كدام دسته از مجرمان رايانه‌اى بيش از بقيه خطرناك هستند؟ ما نياز داريم كه سيستم‌هاى خود را در مقابل كدام فعاليت‌ها بيش از همه محافظت كنيم؟ آيا راهى براى جلوگيرى كامل از نفوذ به درون سيستم‌هاى رايانه‌اى و خطوط تلفن ما وجود دارد؟

اين پرسش‌ها، پاسخ‌هاى ساده‌اى دارند. احتمالاً هيچ راهى براى جلوگيرى كامل از نفوذ وجود ندارد اما مى‌توانيم وقوع آن دسته از جرايم رايانه‌اى را كه بالقوه خطرناك هستند به حداقل برسانيم. آگاهى و مديريت خوب كاركنان در قالب آموزش آنان مى‌تواند كارآمدترين دفاع در مقابل رخنه در سيستم امنيتى رايانه باشد.

افراد بسيارى، كوين ميتنيك را يك “مهندس اجتماعي” بزرگ مى‌دانند. او به دفعات بيشمار توانست اپراتورهاى سيستم (Sysops) و مديران سيستم (Sysadmins) را متقاعد كند كه او به صورت قانونى از سيستم‌هاى رايانه‌اى آن‌ها استفاده مى‌كند. او همچنين در تماس تلفنى يا ارتباط شخصى با منشى‌ها يا نگهبانانان امنيتى بسيار خوشايند و متقاعد كننده برخورد مى‌كرد تا بتواند گذرواژه‌ها و اطلاعات مهم ديگر را از بسيارى شركت‌ها بدست آورد و بعد بتواند از‌اين اطلاعات براى رخنه در رايانه‌اى‌اين شركت‌ها استفاده كند.

مثال ديگرى از “مهندس اجتماعي” در سال 1976 و در هنگامى ‌رويداد كه جرى اشنايدر (Jerry Schneider) توانست چندين هزار دلار را در يك برنامه تلويزيونى زنده با نام “60 دقيقه” اختلاس كند. اشنايدر به عنوان شخصى كه پاسخ درست داده است با برنامه تماس گرفت، به يك كارمند بانك شماره حساب دان راتر (Dan Rather) مجرى برنامه را داد و سپس در تلفن گفت: “ده هزار دلار!” راتر ناباورانه فرياد زد: “شما نمى‌توانيد به سادگى با تماس تلفنى شماره كارت اعتبارى يكنفر را بگيريد و بجاى پانصد دلار، ده هزار دلار از حساب او برداريد.” اشنايدر پاسخ داد: “چرا، مى‌توانم.” او در واقع‌ اين كار را در تلويزيون شبكه‌اى انجام داد.

اما خود رايانه‌ها تنها يك ابزارند. ‌اين افراد هستند كه مرتكب جرايم رايانه‌اى مى‌شوند و مردم نيز مانند فايل‌هاى رايانه‌اى مى‌توانند به عنوان منابع اطلاعات حفاظت شده يا حساس مورد استفاده قرار گيرند. نكته خوبى كه در‌اين ميان وجود دارد آنست كه مردم نيز مى‌توانند از جرايم رايانه‌اى جلوگيرى كنند. هر قدر ما بيشتر درباره انواع مختلف جرايم رايانه‌اى و ابزارهاى كه براى جلوگيرى از آن‌ ايجاد شده است بدانيم، امنيت بيشترى خواهيم داشت.

 

اگر شما هم از جمله افرادي هستيد که سرو کارتان با gmail بيشتر از ساير سرويس دهنده‌هاي وب است بهتر است ميانبرهاي زير را به خاطر داشته باشيد.

کليدهاي تک:

کليد C: ايجاد Compose. در صورتي که کليد Shift+C را بزنيد، صفحه Compose در پنجره‌اي جديد باز مي‌شود.

کليد /: جستجو در ايميل. در جعبه‌ي جستجو با نوشتن کلمه‌اي که مي‌خواهيد جستجو کنيد.

کليد K: رفتن به قسمت Conversationجديد.

کليد J: رفتن به قسمت Conversation قديم.

کليد N: ايميل (پيام) بعدي.

کليد P: ايميل (پيام) قبلي.

کليد O يا Enter: باز کردن. Conversationهاي شما را باز مي‌کند.حال چه در حالت Expands يا Collapses باشد.

کليد U: بازگشت به ليست Conversation.

کليد Y: آرشيو. آنچه را که در حال ديدن آن هستيد را به قسمت آرشيو ايميل شما مي‌فرستد.

کليد X: انتخاب Conversation. براي پاک کردن،آرشيو و ...گفتگوي مورد نظر.

کليد S: ستاره‌دار کردن پيام يا Conversation.

کليد ‍!: گزارش دادن اسپم بودن يک پيام يا Conversation.

کليد R: جواب دادن (Reply) به پيام. در صورتي که کليد Shift+R را بزنيد، صفحه جواب دادن در پنجره‌اي جديد باز مي‌شود.

کليد A: جواب دادن به همه (Reply All). در صورتي که از کليدهاي Shift+A استفاده کنيد، صفحه Reply All در پنجره‌اي جديد باز مي‌شود.

کليد F:ارسال کردن ايميل به افراد ديگر(Forward). در صورتي که از کليدهاي Shift+F استفاده کنيد، صفحه Forward در پنجره‌اي جديد باز مي‌شود.

کليد Esc: خارج شدن

 

کليدهاي ترکيبي:

Tab سپس Enter: فرستادن پيام

Y سپس O: آرشيو نمودن Conversation و رفتن به Conversation بعدي.

G سپس A: رفتن به قسمت All Mail

G سپس S: رفتن به قسمت Starred

G سپس C: رفتن به قسمت Contacts

G سپس D: رفتن به قسمت Draft

G سپس I: رفتن به قسمت Inbox

با بکار بستن ترفندهاي زير در کار خود با نرم افزار WORD سرعت بخشيد :

1- با فشردن کليد SHIFT + F5 مي‌توانيد به قسمتي از متن که بتازگي تغييري در آن ايجاد کرده ايد برويد. فشردن مجدد اين کليدها شما را به قسمت‌هاي تغيير يافته قبلي متن مي‌برد.

2- اگر فرمت قسمتي از متن را تغيير داده ايد، مثلا رنگ يا نوع فونت آن را عوض کرده ايد و حالا مي‌خواهيد به همان وضعيت پيش فرض WORD برگردانيد، مي‌توانيد آن بخش از متن را انتخاب و کليدهاي CTRL + SPACEBAR را فشار دهيد.

3- وقتي مي‌خواهيد بخشي از متن را انتخاب نمائيد، مي‌توانيد کلمه ALT را پائين نگه داريد و با ماوس DRAG کنيد. اين کار باعث مي شود عمل انتخاب به صورت مستطيل شکل انجام شود و سرعت شما به طرز چشمگيري افزايش يابد.

4-وقتي در حال تايپ کردن يک متن انگليسي هستيد و به دنبال مترادف يک کلمه خاص مي گرديد، کافيست نشانگر را در کنار و يا در زير کلمه مربوطه ببريد و کليدهاي SHIFT + F7 را فشار دهيد. با اين کار فهرستي از کلمات مترادف آن کلمه خاص نمايش داده مي‌شود.

5- در پنجره PRINT PREVIEW شما مي‌توانيد پيش از پرينت گرفتن ، پيش نمايشي از فايل خود را ببينيد. براي انجام تغييرات در همين صفحه، کافيست روي آيکون MAGNIFIER کليک نمائيد تا اجازه تصحيح در متن به شما داده شود.

6- اگر مي‌خواهيد همزمان دو بخش مختلف از يک DOCUMENT را ببينيد، مي‌توانيد فايل مربوطه را در نرم افزار WORD باز کرده، ماوس را بالاي فلش موجود در بالاي نوار لغزان نگه داريد تا نشانگر ماوس به شکل دو خط موازي با دو فلش در بالا و پائين آن درآيد. آنگاه کليک کرده و بدون رها کردن ماوس آن را به سمت پائين بکشيد. حال صفحه به دو قسمت تقسيم مي‌شود که در هر دو بخش همان فايل نمايش داده مي‌شود و همزمان مي‌توانيد دو بخش مختلف فايل را ببينيد و ويرايش کنيد.

7-فرض کنيد يک فايل طولاني داريد و پيدا کردن مطالب برايتان دشوار، کافيست گزينه DOCUMENT MAP را از منوي VIEW انتخاب کنيد تا فهرستي از عناوين DOCUMENT شما را نشان دهد. حال با کليک بر هر عنوان به آن قسمت از فايل خود پرش مي‌کنيد.

انواع داده ها

هر ستون در جدول داراي خصوصيات معين مي باشد كه آن را براي SQL Server تعريف مي كند. مهمتر از اين خصوصيات، نوع داده هاي ستون مي باشد، كه تعريفي از نوع اطلاعاتی كه درستونها ذخيره خواهند شد می باشد. SQL Server يك محدوده وسيعي از انواع داده ها را فراهم آورد . به طور كلي انواع داده ها به وسيله SQL Server فراهم مي گردد، همچنين شما مي توانيد خودتان تعريف كنيد.

 

 

مقادير قابل قبول   انواع داده

  مقادير عددی 

مقادير اعداد صحيح از 63^2- تا1-63^2      bight

مقادير اعداد صحيح از 31^2- تا 1-31^2      Int

مقادير اعداد صحيح از 15^2- تا 1-15^2      Smallint

مقادير اعداد صحيح از 0 تا 255      Tinyint

مقادير اعداد صحيح با ارزش 0 و 1     bit

مقادير مقياس با دقت ثابت شده از 1+38^10 تا 1-38^10     decimal

مقادير  Decimal همچنين مي تواند تعريف شود به صورتNumeric  ، دامنه مقادير يكسان مي باشد.

مقادير Monetary (مالي) از 63^2- تا 1-63^2 (مقادير Money تا 0.0001 از هرواحد دقت دارد). Money

مقاديرMonetary از 3648 . 748 . 214- تا 3647 . 748 . 214 مي باشد Smallmoney

(مقادير Small Monetary تا 0001/0 واحد دقيق مي باشد).

مقادير صحيح شناور (متغير) از 308+E1.79- تا 308+E1.79 (مقادير Float فقط تقريبي مي باشد) Float  

مقادير صحيح شناور متغير از 38+E3.40- تا 38+E3.40 مي باشند (مقادير real فقط تقريبي مي باشد) real 

مقادير تاريخ و زمان از 1.1753 ژانويه تا 31.9999 دسامبر مي باشد datetime  

(مقادير Date Time تا 3 هزارم ثانيه يا 3.33 ميلي ثانيه دقت دارد)   Smalldatedtime  

مقادير تاريخ و زمان از 1 ژانويه و 1900 تا 6 ژوئن و 2079 مي باشد (مقاديرSmalldatetime  تا 1 دقيقه دقت دارند)

 مقادير کاراکتری  

مقادير حرفي كدگذاري نشده با طول ثابت با طول حداكثر 8000 حرف مي باشد.    Char

مقادير حرفي كدگذاري نشده با طول متغير با طول حداكثر 8000 حرف مي باشد.   Varchar

داده كدگذاري شده با طول متغير با طول حداكثر 1-31^2 (647 . 741 . 073 . 1) حرف مي باشد. Text

داده كدگذاري شده با طول ثابت با طول حداكثر 4000 حرف مي باشد     Nchar

داده كدگذاري نشده با طول متغير با حداكثر طول 4000 حرف مي باشد       nvarchar

داده كدگذاري شده با طول متغير با حداكثر طول 1-30^2 (823 . 741 . 073 . 1) حرف مي باشد ntext

  مقادير باينری (1 و 0)

داده باينري با طول ثابت با حداكثر طول 8000 بايت مي باشد    binary

داده باينري با طول متغير با حداكثر طول 8000 بايت مي باشد     Varbinary

داده باينري با طول متغير با حداكثر طول 1-31^2 (647 . 783 . 147 . 2) بايت مي باشد Image  

  مقادير ديگر

يك مرجع مبناء براي يك Cursor مي باشد (يكCursor  يك ماهيتي است كه يك مرجع مبناء را براي يك سطر مشخص در يك Result Set نشان مي دهد.    Cursor 

يك شمار واحد پايگاه داده است كه به هنگام مي شود هر زماني كه يك سطر به هنگام شود. (نوع داده  rowversion در نسخه قبلی از Timestamp SQL Server ناميده می شود) rowversion

مقاديري از هر نوع غير از text ، ntext ، rowversion (timestamp) و sql - variant می باشد. يك معرف واحد کلي GUID مي باشد.  Uniqveidentifier

 

ساختار دستور عبارت Insert شبيه به عبارت Select می باشد، بيشترين شکل مبنای آن عبارت است از:

INSERT [INTO] Table-or-View [(Column-List)]

VALUES (Value-List)

هر عبارت Insert می تواند يک جدول يا نما منفرد را به هنگام سازد. زمانی که شما از عبارت Insert برای به هنگام سازی يک نما استفاده می کنيد شما بايد آگاه باشيد از محدوديتهای زير:

View نبايد شامل يک تابع به هم پيوسته مانند COUNT يا AVG باشد.

View نبايد شامل Top ، GROUP BY ، UNION يا DISTINCT باشد.

View نبايد شامل يک ستون محاسبه شده باشد.

View بايد يک جدول را در شرط From باز گرداند.

عبارت Insert ستونهاي يک جدول منفرد را فقط به هنگام می سازد.

ليست ستون در عبارت Insert اختياری می باشد. اگر آن فراهم نگردد عبارت Insert بايد شامل مقاديری برای همه ستونها در جدول يا نما باشد و آنها بايد به همان ترتيب به عنوان ستونهايی در جدول يا نما فراهم شوند. اگر چه شما می توانيد از کليدهای ويژه DEFAULT برای مشخص کردن مقادير پيش فرض برای يک سطر استفاده کنيد. زمانی که ليست ستون گنجانده می شود. آن يک فرمت شبيه از ليست ستون در عبارت Select  می گيرد: يک ليستی از نامهای ستون که با کاما جدا شده است. از زمانی که يک عبارت Insert می تواند يک سطر را فقط برای يک جدول اضافه کند، شما معمولاً نياز به استفاده کردن مشخصه نام جدول برای نام ستون نخواهيد داشت.

استفاده کردن از عبارت INSERT

يک عبارت Insert می تواند با استفاده کردن از قاب Grid برای مشخص کردن ستونها يا با استفاده کردن قاب SQL برای وارد کردن مستقيم عبارت ايجاد گردد.  

درج کردن سطرها با استفاده از قاب Grid

قاب Grid احتمالاً آسانترين راه برای ايجاد يک عبارت Insert می باشد از زمانی که ياد آوردن هر ساختار دستور مورد درخواست شما نباشد.

درج کردن يک سطر با استفاده از قاب Grid

1- پوشه Tables را از پايگاه داده Aromatherapy راهبری کرده، جدول Oils را در قاب Details کليک راست می کنيم. در زير منوی Open Table رفته و Query را انتخاب می کنيم. Query Designer همه چهار قاب نشان داده شده را باز می کند.

راهنمايی: فرمان Query در Open Table يا زير منوی Open View يک راه سريعی برای باز کردن  Query Designer با همه قابهای نشان داده شده می باشد. اگر چه حالت SQL پيش فرض SELECT*FROM می باشد Query اجرا نمی گردد بنابراين هيچ سطری باز نخواهد گشت.

2- قاب SQL و قاب Results را پنهان می سازيم.

3- دکمه Change Query Type را در نوار ابزار Query Designer کليک می کنيم و Insert را از ليست انتخاب می کنيم. Query Designer قاب Grid را تغيير می دهد بنابراين آن فقط ستون و سل ها با مقادير جديد را نشان می دهد.

4- ستون OilName را برای قاب Grid اضافه کرده و مقدار جديدش را InsertFromGrid قرار می دهيم.

5- دکمه Run را در نوار ابزار Query Designer برای اجرای Query کليک می کنيم. Query Designer يک متنی را نشان می دهد که سطر اضافه شده برای جدول را تأييد می کند.

 

6- OK را برای بستن جعبه متن کليک می کنيم. بدون بستن Query Designer يک نمای جديد از جدول Oils با کليک راست کردن جدول Oils در قاب Details باز می کنيم. بر روی جدول Open رفته و همه سطرهای بازگشتی را انتخاب می کنيم. يک نمونه جديد از Query Designer باز می شود و همه سطرها در جدول Oils را نشان می دهد.

7- پايين آوردن Scroll به آخر جدول اين موضوع را تأييد می کند که يک سطر جديد اضافه شده است.

مهم: OilID در پايگاه داده تان احتمالاً با ID که خودمان وارد می کنيم تطابق ندارد. به ياد داشته باشيد که OilID به عنوان يک Identity Column تعريف می گردد. موجوديت ستونها SQL Server ضمانت  می کند که يکپارچه باشند اما آنها ضرورتاً پی در پی نمی باشند.

درج کردن سطر با استفاده از قاب SQL

اگر چه قاب Grid يک روش ساده برای ايجاد عبارت INSERT فراهم می سازد به طور معمول از قاب SQL برای وارد کردن عبارت به طور مستقيم که قابليت بيشتر ايجاد می کند استفاده می کنيم.

با وقوع انقلاب دیجیتال بانك ها نیز با پیوستن به سیستم های ارتباطی جهانی سعی بر بهره گیری از فناوری های ارتباطی نوین كرده تا از قافله ارتباطات جهانی عقب نمانند. تكنولوژی های نوین منجر به محصولات جدید و سرویس های آگاهی دهنده مدیریت مالی شخصی شده است كه زمینه ساز رشد و توسعه روز افزون بانك ها را فراهم آورده است. به گزارش ایسنا، زندگی ما با تكنولوژی های اطلاعاتی و ارتباطی جدید مثل وب سایت ها، ایمیل، پیغام های فوری، اس ام اس و... آشناست. سازمان های مالی نوعا از یك یا چند نوع از این كانال های ارتباطی برای رساندن اطلاعات بانكی به مشتریان استفاده می كنند. هدف كلیدی این سرویس ها، مطلع نگه داشتن مشتریان از جزئیات حساب بانكی و ارائه خدمات بانكی به صورت سریع و در هر جایی كه هستند،است.
این تكنولوژی ها و سرویس ها این امكانات را به مشتریان بانك می دهند تا از جزئیات حساب بانكی خود در هر زمانی و در هر مكانی مطلع شوند و خدمات مالی را در یافت كرده و مبادرت به انجام معاملات خود كنند. در این دوره از اینترنت و پیغام رسانی مبتنی بر تكنولوژی های بی سیم، این سرویس های ارزش افزوده ، سرویس های بانكداری را كه شروع به رشد كرده اند تقویت می كند. با افزایش تعداد بانك ها و تنوع خدمات ارایه شده از سوی بانك ها و همچنین نیاز مشتریان عصر اطلاعات به دریافت خدمات به صورت آنلاین و بدون نیاز به حضور فیزیكی ، بانك ها را بر آن داشت تا بااستفاده از این فناوری های جدید هم از رقبا عقب نمانند و هم خواست ها و نیاز های مشتریان خود در عصر جدید را پاسخگو باشند. یكی از این فناوری های نوین كه بسیار تاثیر گذار بر بانكداری بود اینترنت است.
ورود اینترنت به عرصه بانكداری، بانك ها را با چالش های زیادی روبه رو كرد به طوری كه بانكها اقدام به تغییر سیستم سنتی خود به سیستم های جدید و استفاده از فناوریهای نوین برای ارائه خدمات در تمامی ساعات و در تمامی مكان ها و همین طور استفاده از این سیستم ها در محل شعبات بانك برای سرعت بخشیدن به ارائه خدمات كردند. با ورود اینترنت به حوزه بانكداری وب سایت های بانكی شروع به فعالیت كردند و بانك ها با ارائه خدمات بر روی وب سایت های خود به مشتریان این امكان را دادند تا تنها از طریق اتصال به اینترنت و وارد شدن به وب سایت بانك به امور بانكی خود بپردازند .

با وقوع انقلاب دیجیتال بانك ها نیز با پیوستن به سیستم های ارتباطی جهانی سعی بر بهره گیری از فناوری های ارتباطی نوین كرده تا از قافله ارتباطات جهانی عقب نمانند. تكنولوژی های نوین منجر به محصولات جدید و سرویس های آگاهی دهنده مدیریت مالی شخصی شده است كه زمینه ساز رشد و توسعه روز افزون بانك ها را فراهم آورده است. به گزارش ایسنا، زندگی ما با تكنولوژی های اطلاعاتی و ارتباطی جدید مثل وب سایت ها، ایمیل، پیغام های فوری، اس ام اس و... آشناست. سازمان های مالی نوعا از یك یا چند نوع از این كانال های ارتباطی برای رساندن اطلاعات بانكی به مشتریان استفاده می كنند. هدف كلیدی این سرویس ها، مطلع نگه داشتن مشتریان از جزئیات حساب بانكی و ارائه خدمات بانكی به صورت سریع و در هر جایی كه هستند،است.
این تكنولوژی ها و سرویس ها این امكانات را به مشتریان بانك می دهند تا از جزئیات حساب بانكی خود در هر زمانی و در هر مكانی مطلع شوند و خدمات مالی را در یافت كرده و مبادرت به انجام معاملات خود كنند. در این دوره از اینترنت و پیغام رسانی مبتنی بر تكنولوژی های بی سیم، این سرویس های ارزش افزوده ، سرویس های بانكداری را كه شروع به رشد كرده اند تقویت م�